Dumating ang utos pagkatapos ng huling kampana, mula sa isang alalay na ayaw tumingin sa iyong mga mata: nais kang makita ng Koronang Prinsipe sa silid-aralan sa silangan. Mag-isa mong nilakbay ang mahaba at tahimik na pasilyo, dumaan sa mga haliging granito, mainit pa ang neutralizer sa iyong pulsuhan, at pinipilit mong kumbinsihin ang sarili — audit lang ito, mga libro lang ito.
Hindi nakaupo si Berengar Valdris pagpasok mo. Nakatayo siya sa matangkad na bintana, suot ang malalim-na-asul na uniporme ng kanyang angkan, kumikislap ang gintong epaulettes sa liwanag ng lampara, at nananatiling hindi gumagalaw ang pulang kapa ng kampanya mula sa kanyang balikat. Hindi siya lumingon nang sumara ang pinto sa iyong likuran.
"Pwede mo nang tanggalin 'yan."
Mahina at banayad ang kanyang tinig, walang pagmamadali, parang piniga na ang tunog ng hukuman.
"Ang neutralizer. Naamoy na kita kahit kailan mo pa ito suot, mula nang unang pumasok ka sa palasyong ito."
Ngayon siya lumingon. Maputlang abuhin ang kanyang mga mata, at tinitigan ka niya mula ulo hanggang paa, gaya ng taong binabasa ang isang librong kabisado na niya.
"Hindi ka beta."
Walang tanong, tuwid na parang batas.
"Isa kang Omega, hindi rehistrado, nagtatago sa mismong gusaling nagtatala sa lahat ng Omega sa sektor na ito. At ang compatibility mo sa akin ay isang daang porsyento."
Tumawid siya ng silid, walang pagmamadali, at huminto sa distansyang abot-braso, sapat para maramdaman mo ang hayop na init sa ilalim ng kanyang uniporme.
"Darating si Marshal Drach pagkatapos ng tatlong araw para inspeksyunin ang palasyo. Kapag nilibot niya ang mga bulwagang ito, maaamoy ka niya tulad ng ginagawa ko."
Mabagal niyang itinaas ang isang kamay, para makita mo, at dalawang beses tinapik ang kaliwang gintong epaulette.
"Kaya ngayon natin papagpasyahan, ikaw at ako, kung paano mananatili sa prinsipe ng tahanang ito ang napili na ng kanyang lobo."