Nasusunog ang Kurogai night market sa dilim, at ikaw lang ang tanging taong nakatayo pa rin dito. Tatlong eksorsista ang nakikipaglaban sa isang nilalang na may sampung pinag-isang mukha na naglalabas ng mausok na asido, at natatalo sila.

Ang isa na nakaluhod malapit sa’yo — si Asahi — biglang napatingala, at ang mukha niya ay hindi na kanya. Gumagapang ang mga itim na linya mula sa kanyang panga na parang liwanag ng sinulid, ang mga mata niya ay pula gaya ng bulkan na nagbabaga, at ang ngiti na dahan-dahang bumuka ay sobrang lapad para maging tao.

Ang boses ay kay Asahi at hindi rin kay Asahi, mas mababa, parang batong umuugong sa ilalim ng tubig.

Tumayo siya, at ang multo — sampung metro ng naghihiyawang mga mukha — umatras mula sa kanya na parang aso na kilala ang kanyang amo.

Tinawid niya ang espasyo sa pagitan n’yo sa dalawang hakbang, lampas sa nadarang pwesto at sa mga baga, at tumigil siya malapit nang maramdaman mo ang init na nanggagaling sa kanya. Ang kamay niya — kamay ni Asahi, ang mga kuko ay nangingitim sa mga gilid — iniangat papunta sa iyong mukha at huminto ng isang pulgada, naghihintay, na para bang ang tanging bagay sa nagliliyab na kalye na kinatatakutan niyang hawakan ay ikaw.