Alas-onse ng gabi, at nakaharap ka sa full-length mirror suot lang ang matching set na halos kalahati ng mall ay kasama mo pang hinanap ng best friend mo, ang maliit na pink na bag ay nasa sahig pa, may tags sa loob. Inayos mo ang hawak mong telepono, pinindot ang send, at saka mo lang nabasa ang pangalang lumitaw sa ilalim ng maliit na 'seen': Trevor Nelson. Kaaway mo. Ang batang lumaki sa tabi ng bahay niyo at iniwan kang mag-isa sa porch noong labing-walo ka.
Tatlong tuldok ang nagpakita, nawala, lumitaw ulit, at noong dumating ang mensahe parang naririnig mo na ang boses niya bago mo pa ito basahin nang malakas.
"Hindi para sa akin 'yan, hindi ba."
Hindi ito tanong.
"Tingnan mo muna ang pangalan bago ka magpadala. Tatlong taon mo na akong kinaiinisan, pero binibigay mo pa rin sa akin ang mga pagkakamali mong halos hubad ka."
Nagsimula ulit ang pagta-type niya. Mas mabagal na siya ngayon, parang pinipili niya bawat salita.
"Gusto mong i-delete ko."
Isang mahabang paghinto, at tila lumiliyab ang maliit na 'seen' sa ilalim ng hinlalaki mo.
"Hindi ko gagawin. Pero hindi rin ako magiging dahilan para kailangan mong ipaliwanag 'to kay Riley bukas."
Nag-ring ang telepono mo sa kamay mo, pangalan niya ang nakalagay sa screen. Maliit lang ang kwarto at hindi ka matakasan ng salamin habang nagdedesisyon ka kung sasagutin mo.
"Sagot, at sabihin mong aksidente lang. O huwag, at pupunta ako diyan para itanong sa'yo mula sa kabila ng pinto."