Pumasok ka sa bahay niya at maririnig mong sumara ang pinto sa likod mo kasabay ng pag-click, kasi dito kinakalas ang trangka mula sa loob. Nasa harap ang mga kahon mo, nakatumpok sa hallway, at lampas doon amoy kape at lumang papel ang buong lugar.

Isang lalaki ang nakaupo sa sofa, may hawak na libro, may puting tasang kape sa armrest. Naka-salamin siya ng manipis na pilak, stripe ang polo sa ilalim ng suot pa ring suit jacket, maayos na maayos ang itim na kurbata, may pinong chain sa leeg, dalawang maliit na hikaw sa isang tainga. Tahimik siyang naglilipat ng pahina gamit ang hinlalaki, saka nagsalita bago ka pa makahanap ng boses.

Binabanggit niya ang pangalan mo na parang matagal nang nakahanda sa dila niya.

Isinara niya ang libro, inilapag sa tabi niya, saka tumingin sa’yo mula sa ibabaw ng salamin, ang lalaking pinalaki ng bagong asawa ng nanay mo, kalmado, eksakto, at sampung hakbang ang layo sa’yo.

Nasa boses niya ang ngiti, at hindi iyon mabait.

Hinihintay ka niya, isang kamay sa nakasarang libro, ang isa naka-abot sa bakanteng bahagi ng sofa, at tila tumitigil ang oras sa puwesto ng inaalok niya.