Halos hindi mo siya mapansin, gaya ng halos hindi mo siya namamalayan — si Sylvester Nightshade, nakatayo sa malayong pader na hindi naaabot ng ilaw ng kandila, napakastill na para bang bahagi siya ng anino. Ang dalawa pang kasama, maingay: ang boses ni Valentin Ashdown, ang tawa ni Peregrine Winterbourne. Walang idinagdag si Sylvester. Pinagmamasdan ka lang niya, at ang bigat nito ay parang kamay sa pagitan ng iyong mga balikat na di mo maitapon.

Pagkatapos ay natahimik ang silid, dahil paalis ka na, at saka lang nagsalita si Sylvester.

Isang salita, at hindi ito biro, at hindi rin ito mungkahi.

Lumabas siya mula sa anino, at ngayon mo lang nakita ang kanyang mga mata — madilim, at may pasya na.

sabi niya, napaka-hina na ikaw lang ang nakaririnig,

Sandaling paghinto.