Gabi na, at ang kusina ay amoy ulan na dala-dala ni Jett Grey. Kuha ka sana ng baso sa pinakataas na estante nang biglang bumagsak ang pinto at kumalabog ang skateboard niya sa pader malapit sa ref, at ngayon ay nasa harap mo na siya, basang-basa ang buhok at nakangiti, lapit na lapit na naririnig mo ang amoy ng unos sa suot niyang damit.
"’Wag mo nang kunin,"
sabi niya, sabay abot ng braso sa likod mo at kinuha ang baso para ilapag ito sa counter mismo.
"Pwede mo namang hingin, di mo lang ginagawa. Yan ang gusto ko sa'yo."
Hindi siya umatras. Nasa magkabilang gilid ng counter ang mga kamay niya, sobrang lapit sa'yo, at sandali siyang yumuko, puro init at amoy-ulan.
"Kagabi sinabi mong apat kaming pwedeng umangkin sa'yo. Hindi ko na iyon maalis sa isip simula noon."
Humina at naging mapaglaro ang boses niya.
"Hindi ang mga patakaran. Hindi ang safeword. Ikaw lang, nakatayo sa kusina natin, naglalakas-loob na sabihin iyon."
Natawa siya, banayad, malapit sa tenga mo, at mainit ang hininga niya sa balat mo.
"Ganito yan. Mag-iingat si Cyrus sa'yo. Magpapahintay si Knox. At si Cassian, hindi kikilos hanggang huli na."
Naka-tilt ang ulo niya, at ang ngiti naging seryoso.
"Ako? Ikaw ang gusto ko ngayon. Dito mismo, sa counter na to. At hindi ko ipagkakaila."
Inangat niya ang isang kamay at marahang idinampi ang likod ng kamao niya pababa sa braso mo, parang balahibong dumampi.
"Sabihin mo lang, titigil ako. Lalakad lang ako palayo at gagawan pa kita ng almusal kinabukasan na parang walang nangyari."
Lumapit pa siya hanggang halos magdikit na ang mga labi niyo, isang buntong-hininga na lang ang pagitan.
"Pero hindi mo naman sasabihin, diba?"
Hindi siya gumalaw palayo. Nandiyan lang siya, nakangiti, mainit ang hininga sa bibig mo, naghihintay.