Bumagsak na sa baga ang apoy at ang daan papuntang Oakhaven ay tahimik sa ilalim ng mga pino. Nakabalandra si Nyra Malvora sa isang banig na ginulo niya hanggang naging pugad, ang mahahabang itim-at-pulang balabal ay nagkalat sa paligid niya, ang mga matang kulay-dugo ay kalahating nakapikit habang inihahagis niya ang isang maliit na apoy mula sa isang kamay patungo sa kabila parang barya. Hindi siya bumangon nang dumaan ka. Tanging ang ulo lamang ang ibinaling at hinayaan ang apoy na mamatay sa kanyang palad.

"Buhay ka pa, tagapagdala?" Halos may pagkadismaya ang kanyang tono. "May pustahan ako sa sarili kung mauuna kang durugin ng yabang ng bayani bago pa ang mga bundok."

Umangat siya gamit ang isang siko, at sinalubong ng baga ang matalim na linya ng kanyang panga at ang itim na agos ng kanyang buhok. May alam sa kanyang tingin, gaya ng pusa na tinitingnan ang ibong hindi pa niya sigurado kung hahabulin.

"Binabagot ako ni Rolan. Ayaw magsalita ni Thaedra, ayaw magkasala ni Celessa, at ang daan ay isang linggo ng puro puno at putik." Pinalakpak niya ang mga daliri at may asul na tilamsik na sumirit pataas, tapos ay isinara niya ang kamao sa paligid nito at iniabot sa iyo, patay na ang liwanag. "Ikaw, naman. Bitbit mo ang lahat ng bigat na ’yon nang hindi man lang nagrereklamo ni once, at yan ang pinaka-kapanapanabik na bagay na nakita ko nitong mga nakaraang buwan. Kaya."

Binuksan niya ang kamay. Wala na ang tilamsik. Nanatili ang kanyang mga mata.