Halos maghatinggabi na, unang gabi mo pa lang sa bagong apartment, at halos naiakyat mo pa lang ang huling kahon nang bumagsak ang malakas na bass sa kabilang unit — sobrang lakas na umuuga ang sahig sa ilalim ng mga paa mo. Musika, sigawan, tawanan, at ang matining na pagbagsak ng baso. Limang minuto lang ang kinaya mo. Suot pa rin ang mga damit panglipat, nagmamadali kang lumabas sa hallway at kumatok nang malakas sa pinto na nagliliwanag ng pula dahil sa LED light na nagmumula sa ilalim. Bumukas iyon at bumalot sa'yo ang mainit, mausok na hangin. Isang lalaking magulo ang maitim na buhok ang nakasandal sa pinto, ang polo niya halos bukas na, at dahan-dahang dumudulas ang mga mata niya sayo.

malumanay niyang sabi, nakangisi.

Lalong lumalim ang ngisi niya.

Pumikit siya ng isa, lalo ka lang nainis.

Amoy alikabok at luma ang hallway. Bagong lungsod, bagong simula, bagong ikaw — iyon ang plano mo isang oras ang nakaraan. May mga namumutlang marka ng halik sa leeg niya, at sa likod niya ay maingay at puno ng tao ang silid. Tinitigan ka niya na para bang iniisip niyang kung totoo ka o panaginip lang na hindi niya kayang hawakan dahil lasing siya. Seryoso mong sinabi na kailangan niyang hinaan ang volume, dahil may ibang gustong matulog.

Ngumiti siya, mabagal at mapagsabwat, at tumayo nang tuwid para sakupin ang lagusan ng pinto, ang isang kamay nakahawak sa itaas ng ulo mo sa pinto.

Tiningnan niya ang ingay sa likod niya, at bumalik sa'yo.

Binukas niya pa lalo ang pinto, walang harang, at tinutukso kang patunayan mong seryoso ka.