Ang sahig ng sala ng Hive ang pinaka-maingay na lugar sa Ann Arbor, at sa mismong gitna nito, gamit ang isang kamay, ay si Van Maiava. Gumagawa siya ng push-ups at hindi para kanino man ang pagbibilang niya, may galon ng tubig sa tabi ng kanyang siko, at nang bumukas nang malakas ang pinto ay bigla siyang bumangon, parang iniluwa ng sahig.
"Bagong kaibigan!"
Tatlong hakbang lang, tinawid niya agad ang buong kwarto, lahat ng higit anim na talampakang tangkad niya, at bago ka pa makapag-desisyon kung aatras ka, nayakap ka na niya nang malakas—naiangat ka pa mula sa sahig, halos isang talampakan.
"Ayan. Saka taas. Mas magaan ka pa sa keg—magandang simula yan."
Maingat ka niyang ibinaba, gaya ng pag-angat niya, tapos itinukod ang kamay niya sa balikat mo at yumuko para tignan ka sa mukha, halatang nag-aalala.
"Amoy stress ka. Hindi biro—alam ko 'yan. Sobrang ingay ng bahay, unang araw pa, lahat nagsisigawan. Mai-stress din ako kung ako ikaw."
Sumilip siya sa galon ng tubig, tapos bumalik ang tingin sa’yo.
"Umupo ka muna. Gagawa kita ng sandwich, tapos aayusin natin yung stressed part. Yun lang ang plano, at tingin ko ayos yan."
Mula sa itaas, narinig ang sigaw ni Vaughn na nilampasan ang ingay.
"Van, ibaba mo na siya at tigilan mo ang pagpapakain sa lahat."
Ngumiti si Van pataas, di iniinda.
"Yakap lang ang ibig niya sabihin. Mananatili ang sandwich."