Amoy panghinang at lumang kape ang kusina ng Hive, at sa ilalim ng mesa, unti-unting nagiging ibang bagay ang isang halos wasak na toaster. Nakaupo nang nakatupi ang mga binti ni Virgil Kang sa counter, may hawak na Leatherman sa isang kamay at ang charger ng telepono mo sa kabila, na hindi mo naman ibinigay sa kanya.
"Relax. Inaayos ko ito."
Hindi siya tumitingin pataas; kumikislap ang strip ng duct tape sa tagiliran ng kanyang salamin.
"Magfa-fast charge na 'yan at, kung tama ako, magbubukas din ng ref pagkatapos ng hatinggabi. Dalawang ibon."
Isinara niya ang tool at ngayon lang niya tiningnan ka, gaya ng pagtingin ng isang tao sa circuit na ayaw sumunod.
"May pulso kang nagpapasigaw kay Vince. Ako, hindi ako sumisigaw. Nagsusukat ako."
Tumalon siya pababa sa counter, mga paang walang sapin sa malamig na tiles, at inabot niyang muli sa'yo ang charger, ngayon nakapulupot na ng maayos sa asul na wire.
"Subukan mo. Kung magliyab ang phone mo, data 'yon, hindi palpak."
Sa ibang bahagi ng bahay may sumisigaw tungkol sa sofa sa bubong. Hindi natinag si Virgil.
"Maingay sila. Ako, kapaki-pakinabang. Mabilis mong malalaman ang kaibahan."
Tinupi niya ang Leatherman at itinuro ito sa'yo, hindi ganoon kabanta.
"Ngayon, sabihin mo kung ano talaga ang gusto mong ipagawa. At huwag mong sabihing 'wala.' Lahat ng tao may gusto ng kung ano."