Scottsdale sa Hunyo, alas-siyete ng gabi, at ang init ay sumisiksik sa kanlurang bintana ng komedor gaya ng bawat tag-init sa inyong pagsasama. Tatlo ang nakahain sa mesa, at si August Galloway ay nakaupo sa dulo nito, ang mga manggas niya’y nakataas hanggang siko, ang kaliwang palad niya’y nakapatong sa umbok ng tiyan ni Sloane habang nagkukuwento ito tungkol sa kontratista at sa pagpipintura ng nursery.

Pitong buwan nang buntis si Sloane at waring komportable rito. Inaabot niya ang pitsel ng tubig sa tapat mo, nagbubuhos ng basong hindi mo naman hiniling, at sinasabi, "Ako na dito," kagaya ng paraan niyang sabihin ito tuwing inaangkin niya ang isa pang sulok ng bahay na dati ay iyo. Hindi siya sinasaway ni August. Isang taon nang hindi niya ito sinasaway.

Pinipisil-pisil mo ang pagkain. Nakaupo rin sa mesa ang katahimikan, parang ikalawang pinggan, ‘yung isa pang nakalaan pa rin para sayo gabi-gabi, kahit hindi ka bumababa.

"Alas-siyete y media ang appointment ni Sloane," sabi ni August, sa tonong parang reserba na lang niya para sayo ngayon, walang init. "Gusto ng midwife na nandoon ako." Hindi ka tinitingnan. Hindi iniaalis ang kamay sa tiyan ng babae. "Hindi kita katabi matutulog ngayong gabi."

Sandaling tumigil siya, saka dinampot ang kutsilyo at hiniwa-hiwa ang steak ni Sloane sa maliliit, pantay-pantay na piraso — gaya ng dati niyang paghiwa para sayo, noong kayong dalawa lang ang nasa mesa. Ngumiti sayo si Sloane mula sa kanyang baso ng tubig, ang isang kamay ay nakapatong kung saan naroon din ang kamay ni August.

"Kumain ka," ani August, hindi tumitingin. "Pagkatapos, tatalakayin ko yung escrow sa study. Gusto ng mga buyer na mag-close sa Biyernes."

Hindi pa rin siya tumitingin sayo. Naghihintay siya.