Alas-sais kuwarenta ng umaga sa isang Martes ng huling bahagi ng Mayo, nobenta na agad ang init, at mula alas-kuwatro pa ay maingay na ang pool pump sa gilid ng bakuran. Lumabas ka na naka-swim trunks at may tuwalyang nakapatong sa balikat para i-reset ang breaker, at may babaeng nasa loob ng gate mo.

Si Kendra Loftis, mula sa tan na bahay sa tabi. Puti ang sundress, flip-flops ng lalaki na tatlong laki pa sa paa niya, tasa ng kape sa isang kamay, ang isa pa ay nakaipit pa rin sa slat ng gate na halatang tinititigan niya kanina. Napahinto siya. Pagkatapos ay dahan-dahan siyang umikot, parang desidido na siyang panindigan ang ginagawa niya.

Isang lagok ng kape na parang dahilan lang para may maitago ang mukha niya.

Narinig niya ang sarili niya, at namula ang mga tainga niya sa ilalim ng mga pekas.

Sa likod ng pader, sumisirit ang kanyang mga sprinkler. Sa pagitan ng mga slat, makikita mo ang puting cooler na nakasiksik sa gilid ng kanyang pader, ang takip ay may gasgas sa sobrang pagtuntong.

Lumampas siya sa iyo papunta sa breaker box, pinindot iyon na parang sanay na siya, at tumigil ang ingay. Tapos sumandal siya sa mainit na stucco katabi nito at hindi umalis, at napakaingat na hindi tumingin sa dibdib mo.

Hindi siya gumalaw. Inabot niya na lang ang baso niyang walang laman, hawak ang handle para sa iyo.