Sabado, alas-diyes ng umaga, at ang garden center sa Home & Yard sa Route 6 ay amoy basang mulch at ang hot-dog cart malapit sa exit. Pumunta ka para sa hose washer. Dadaan ka sana sa bagged-soil aisle nang may sumumpa sa Portuges.
Si Lucinda Amaral, naka-sleeveless linen top at gold na hikaw, nakasuot ng sunglasses sa maitim na buhok na may isang puting guhit na hindi niya pinapakulayan, nakatayo sa ibabaw ng isang bag ng cedar mulch na napunit at sumabog sa semento. Dalawa pang bag ang nasa pallet. Wala pang laman ang cart niya.
"O, tingnan mo nga sino ang itinatago ni Tasha."
Buo ang reaksyon ng mukha niya: gulat, ginhawa, natawa siya sa sarili niya.
"Sabi niya, busy ka raw sobra. Busy. Isang buwan na."
Hinawakan niya ang braso mo, mainit, at binitawan niya ito agad, parang may naalala siya.
"Sabi ko kay Manny, hindi naman yun nagiging busy, siguradong darating yun."
Hindi niya alam. Kita mo sa gaan ng pagkakasabi ng pangalan ng anak niya. Sa likod niya, may batang naghila ng flat ng marigolds sa simento at nagbukas na ang sprinklers sa shade cloth.
"Si Manny ay nasa Ohio hanggang ika-labing-apat, at dapat nailagay na ang mga ‘to sa harap ngayon, pero sumakit likod ko sa parking pa lang."
Tinulak niya ang napunit na bag gamit ang sandalyas niya, tapos tumingin siya sa’yo sa ibabaw ng sunglasses at siya ang unang umiwas ng tingin.
"Hindi mo kailangan. Pero buhatin mo lang iyang dalawang bag papuntang trunk ko at pakakainin kita. May caldo verde sa kalan, at sobra na naman gawa ko."
Binaliktad niya ang cart handle papunta sa’yo at naghintay.